Zasady kontroli emocji

Zasady kontroli emocji

Pierwsza zasada polega na przyznaniu się do emocji. Osoba, która przechwala się, że nie odczuwa lęku w obliczu niebezpieczeństwa, podwaja brzemię własnego strachu. Boi się nie tylko samego niebezpieczeństwa, ale i tego, że zdradzi się ze swoim strachem. Tego rodzaju dodatkowe źródła emocji mogą być usunięte dzięki zaakceptowaniu faktu, że odczuwa się strach lub gniew. Drugą zasadą jest reinterpretacja sytuacji, jeśli to tylko możliwe. Emocja jest zazwyczaj wynikiem pewnej interpretacji. To nic sam bodziec, ale bodziec-taki-jakim-go-widzimy wyzwala zwykle reakcję emocjonalną. Podrzucone niemowlę reaguje strachem, ale jeśli osoba je podrzucająca wybuchnie równocześnie śmiechem, dziecko też zareaguje radością. Urzędnik, który czuje się przerażony nagłym wezwaniem do dyrektora, może próbować opanować emocję tłumacząc sobie, że nie musi być ono wcale podyktowane niezadowoleniem szefa, ale na przykład jego potrzebą uzyskania niezbędnych informacji. Reinterpretacje nie są łatwe. Wymagają obiektywnego, pełnego wyobraźni sposobu myślenia. Czasem potrzebna jest pomoc osoby postronnej, aby ujrzeć własne trudne położenie z innego punktu widzenia.